«Πνιγόταν ο διπλανός μου και δεν μπορούσα να βοηθήσω» – συγκλονίζουν οι μαρτυρίες διασωθέντων


Η φωτιά έφτασε ξαφνικά και οι έξι φίλοι έτρεξαν για να σωθούν. Οταν έφτασαν στην ακτή και δεν υπήρχε οδός διαφυγής έπεσαν στη θάλασσα. Δεν έβλεπαν τίποτα και ένιωθαν να πνίγονται από τον καπνό και να παρασύρονται από τα κύματα ωστόσο έπρεπε να κολυμπήσουν για να σωθούν.

Πολύ σύντομα έχασαν οπτική επαφή με την ακτή αλλά και τον προσανατολισμό τους. Για δύο ώρες έδωσαν μάχη να κρατηθούν στην επιφάνεια του νερού μέχρι τη στιγμή που η σωτηρία ήρθε από ένα ψαροκάϊκο και το αιγυπτιακό του πλήρωμα. Ο Νίκος Σταυρινίδης ήταν πλέον ασφαλής, το ίδιο και η σύζυγός του αλλά και δύο από τους φίλους τους.

Οι άλλοι δύο χάθηκαν μέσα στα κύματα.

«Είναι τρομακτικό να βλέπεις αυτόν που είναι δίπλα σου να πνίγεται και να μην μπορείς να βοηθήσεις», δήλωσε ο Ν. Σταυρινίδης στο πρακτορείο Reuters και σημειώνει: «Η εικόνα αυτή θα με στοιχειώνει για πάντα».

Οπως εξηγεί, το ζευγάρι επισκέφτηκε την περιοχή της ανατολικής Αττικής προκειμένου να ετοιμάσει το εξοχικό του.

«Ολα έγιναν τόσο γρήγορα. Η φωτιά βρισκόταν σε απόσταση και ξαφνικά οι φλόγες βρέθηκαν δίπλα μας. Μετά μας περικύκλωσαν. Ο αέρας ήταν απίστευτα δυνατός, δεν έχω ξαναδεί ποτέ κάτι τέτοιο στη ζωή μου», εξηγεί ο ίδιος και περιγράφει το πώς έφτασαν μέχρι τη θάλασσα αλλά και τις αγωνιώδεις προσπάθειές τους να κρατηθούν ζωντανοί.

«Τρέξαμε στη θάλασσα έπρεπε να κολυμπήσουμε αλλά δεν βλέπαμε σχεδόν τίποτα. Πέσαμε στο νερό και προσπαθήσαμε να απομακρυνθούμε για να μην εισπνέουμε το διοξείδιο του άνθρακα. Πήγαμε όσο πιο μακριά μπορούσαμε. Αλλά όσο απομακρυνόμασταν υπήρχε έντονος αέρας και μας παρέσυρε πολύ μακριά από την ακτή, δεν βλέπαμε που βρισκόμασταν. Οι άνδρες που βρίσκονταν στη βάρκα έπεσαν στη θάλασσα με τα ρούχα τους. Μας έφτιαξαν τσάι και μας κράτησαν ζεστούς, ήταν υπέροχοι», εξηγεί.

Η Κατερίνα Παντελίδη δηλώνει στην εφημερίδα «Le Monde». «Αν είχα καθυστερήσει δέκα λεπτά να τρέξω δεν θα ήμουν ζωντανή. Οταν βγήκαμε από το σπίτι με τον πατέρα μου και τη μητέρα μου οι φλόγες πλησίαζαν με τεράστια ταχύτητα τρέξαμε μέχρι τη μαρίνα. Επεσα και χτύπησα στο πόδι νόμισα ότι θα πεθάνω. Ακούω ακόμα τις κραυγές, επανέρχεται η εικόνα με τα πρόσωπα παιδιών που είχαν καεί και των ζώων που είχαν αποτεφρωθεί. Ηταν εικόνες τρόμου».

Ο Κωνσταντίνος Καλαμαράς, πυροσβέστης, αφηγείται στη γαλλική εφημερίδα: «Η νύχτα της Δευτέρας προς την Τρίτη ήταν πολύ σκληρή, τα δώσαμε όλα για να σώσουμε όσους περισσότερους μπορούσαμε. Αλλά ήταν πραγματικά σκηνικό αποκάλυψης. Η εικόνα των παιδιών που είχαν καεί στην αγκαλιά της μητέρας τους με έχει σημαδέψει. Εζησα τη χειρότερη νύχτα στη ζωή μου».

«Μου θύμισε την καταστροφή της Πομπηίας»

Από την πλευρά του ο κ. Κώστας Λαγανός παρομοιάζει το σκηνικό με την καταστροφή της Πομπηίας.

«Πέσαμε στη θάλασσα γιατί οι φλόγες μας κυνηγούσαν μέχρι τη θάλασσα. Εκαιγαν την πλάτη μας και πέσαμε στο νερό για να σωθούμε», δηλώνει.

«Μου θύμισε την καταστροφή της πόλης της Πομπηίας όπου χιλιάδες είχαν αποτεφρωθεί από τον Βεζούβιο. Είπα θεέ μου πρέπει να τρέξουμε να γλιτώσουμε και τίποτα άλλο», καταλήγει.

Πηγή: ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

LefkadaToday.gr – Σημαντική Ενημέρωση:

Στο πλαίσιο της νέας πολιτικής του Facebook, πολλές από τις αναρτήσεις μας, είναι πιθανόν να μην σας εμφανίζονται στο news feed τόσο συχνά όσο παλιότερα. Προκειμένου να μην χάνετε καμία από τις αναρτήσεις μας, ακολουθήστε την παρακάτω απλή διαδικασία:
– Στη σελίδα του Lefkada Today στο Facebook, Επιλέξτε το κουμπί ‘Ακολουθείτε‘ και στη συνέχεια την επιλογή ‘Να Εμφανίζονται πρώτα

Ομάδα Σύνταξης
About Ομάδα Σύνταξης 17896 Articles
To LefkadaToday.gr είναι μια σύγχρονη ενημερωτική ιστοσελίδα για όσα συμβαίνουν στην Λευκάδα και την ευρύτερη περιοχή.

1 Comment

  1. Καλημέρα.Εσείς που ποστάρετε ιστορίες θυμηθείται πως δεν αργεί να συμβεί και στα πευκόφυτα νησιά που ανήκουν Λευκάδα(Κάλαμος) Η περιφέρεια και παρακαλώ να τα μεταφέρεται δεν έχει φροντίσει ούτε για τα στοιχειώδη.Ανύπαρκτες υποδομές και το μόνο που κάνει είναι να περιμένει ψήφους. Κλιμάκιο του Δασαρχείου τρέχουν μόνο για να ξηλώσουν προκάτ σπίτια που και αυτά κατα τη γνώμη μου λάθος έχουν χτιστεί.Ανύπαρκτοι δρόμοι διαφυγής προς τη θάλασσα(κλεισμένοι από μεγαλοϊδιοκτήτες που αψηφούν τις ανάγκες του χωριού,πόσο μάλλον ένας κεντρικός δρόμος ξεχασμένος δεκαετίες (συντήρηση)
    γεμάτος λακούβες, σπασμένα δέντρα ,κομμενα δέντρα(ανύπαρκτο εποχιακό προσωπικό)..Πείτε μου πότε συνεργάστηκαν υπηρεσίες από κοινού για να αποτρέψουν φαινόμενα όπως της Ραφήνας. Είναι θέμα αναπνοής να έχουμε κια αλλά τέτοια. Είμαστε έρμαια της τύχης και της κακής κυβέρνησης που έχουμε.Τώρα που είναι διαλυμένα όλα άντε να σωθούμε σα τα ποντίκια αν ανάψει σπίθα .Ευχαριστώ για τον χρόνο σας.

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.